داغ بر دل می زند ....

داغ بر دل می زند باغهای خشکیده ات

و درین بین ما به زر و زیور چهره آراستن مشغولیم.

درد بر جان می خلد آب بر جوی رفته ات

وین بساط معرکه درمان نشاید کرد درد بیکاری که در آن می لولیم.

امشب توی یه کانال عکسهایی از طرح هادی روستایمان رو دیدم و واقعیتش اول خیلی خوشحال شدم ولی بعد ثانیه هایی که دقیق نگاه کردم حالم بد شد. دور و بر استخر خیلی زیبا شده بود اما کف استخر خشکیده بود، جوی های وسط کوچه خیلی مرتب و منظم شده بودند اما تهی از آب حیات. دور و ور حمام و آب انبار خیلی دلنشین شده بود اما دیگه از جمع گرم مردم روستا در انجا خبری نبود و اینها حال منو دگرگون کرد. کاش یه دستی از آستین غیب بیرون بیاد و یا همه چی رو درست کند یا ریشه براندازد.

حدیث هستی...