حدیث هستی

زمان قاتلی بی رحم، پنجه می خراشد بر روح منxa0 و در آن روز که بر مسند تو ایستادم،xa0 به دست خویش طومار انقراضم را امضای نمودمxa0 و اکنون پانزده سال می گذرد،xa0 و زمان قاتلی بی رحم بر هیچ کسی رحم نمی کندxa0 و گذشته از دست و پنجه هامان در گریزستxa0 و حال درین لحظه زمان کند می تپدxa0 و روح من به خود می پیچدxa0 اما می داند که بایست توقف نکردxa0 و راه را ادامه داد. چرا که مرا حال خوشی در پیش است. بیا تا بایدهای کهنه را درو بریزیمxa0 وبخودمان بگوییم:xa0 من باید بتوانمxa0 باید این روزها بگذردxa0 من باید...

ادامه مطلب